OTOP
BirdLife
Strona głównaMapa serwisuKontakt
wersja polska wersja angielska

Dzięcioł trójpalczasty Picoides tridactylus

Dzięcioł trójpalczasty Dzięcioł trójpalczasty Marcin Karetta

Parasolowy gatunek borów świerkowych, silnie uzależniony od obecności w siedlisku odpowiedniego zapasu drzew zamierających i martwych (stojących oraz leżących).

Rozmieszczenie w Polsce i w Karpatach

W Polsce: skrajnie nieliczny lub bardzo nieliczny gatunek lęgowy. Występuje jedynie w dwóch rejonach kraju – w rozległych kompleksach leśnych północnego wschodu (ssp. tridactylus), oraz w Karpatach (ssp. alpinus).

W Karpatach: występuje w całych Karpatach, najliczniej w części wschodniej (Beskid Niski, Bieszczady, Góry Sanocko-Turczańskie, Pogórze Przemyskie), oraz w Beskidzie Żywieckim i w Tatrach. Zasięg pionowy tego gatunku przekracza w 1500 m n.p.m.

Siedlisko

Bory świerkowe lub mieszane z udziałem świerka, a w górach świerczyny górnoreglowe i dolnoreglowe jedliny oraz bory mieszane.

Kluczowe zagrożenia

• usuwanie z lasu martwego drewna leżącego,

• usuwanie z lasu obumierających i martwych drzew stojących, szczególnie świerków,

• zmniejszanie się powierzchni odpowiednich dla tego gatunku borów świerkowych.

Zabiegi ochronne

• zaprzestanie usuwania martwego drewna z lasów zamieszkanych przez ten gatunek,

• pozostawianie w lesie odpowiedniej liczby zamierających i martwych świerków,

• ochrona górskich świerczyn.

Status ochronny
Polska Czerwona Księga Zwierząt VU – narażony na wyginięcie
Bibliografia

BirdLife International. 2004. Birds in the European Union: a status assessment. Wageningen, The Netherlands: BirdLife International.

Chylarecki P., Sikora A., Cenian Z. (red.) 2009. Monitoring ptaków lęgowych. Poradnik Metodyczny dotyczący gatunków chronionych Dyrektywą Ptasią. GIOŚ, Warszawa.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (wersja ujednolicona).

Głowaciński Z. (red.) 2001. Polska Czerwona Księga Zwierząt. Kręgowce. PWRiL, Warszawa.

Gromadzki M. (red.) 2004. Ptaki (część I). Poradniki ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000 – podręcznik metodyczny. Tom 7.

Gromadzki M. (red.) 2004. Ptaki (część II). Poradniki ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000 – podręcznik metodyczny. Tom 8.

Hordowski J. 1999. Ptaki polskich Karpat Wschodnich i Podkarpacia. Tom I. Merkator, Przemyśl.

Konwencja o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk, sporządzona w Bernie dnia 19 września 1979 r.

Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, sporządzona w Bonn dnia 23 czerwca 1979 r.

Kunysz P., Hordowski J. 2000. Ptaki polskich Karpat Wschodnich i Podkarpacia. Tom II. Merkator, Przemyśl.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną.

Sikora A., Rohde Z., Gromadzki M., Neubauer G., Chylarecki P. (red.) 2007. Atlas rozmieszczenia ptaków lęgowych Polski 1985-2004. Bogucki Wyd. Nauk., Poznań.

Tomiałojć L., Stawarczyk T. 2003. Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. PTPP „pro Natura”, Wrocław.

Walasz K., Mielczarek P. 1992. Atlas ptaków lęgowych Małopolski. Biologica Silesiae, Wrocław.

Wilk T., Jujka M., Krogulec J., Chylarecki P. (red.) 2010. Ostoje ptaków o znaczeniu międzynarodowym w Polsce. OTOP, Marki.