OTOP
BirdLife
Strona głównaMapa serwisuKontakt
wersja polska wersja angielska

Ciekawe miejsca

Zapraszamy na spacer po zboczu Bradowca – wzniesienia wschodniej części Pasma Jaworzyny Krynickiej sięgającego 770 m n.p.m., górującego malowniczo nad Tyliczem. Będzie to spacer ornitologiczny, podczas którego zwrócimy uwagę na zespół ptaków (inaczej awifaunę) i najciekawsze aspekty związane z ich biologią i ochroną.

Tatry stanowią niewielką część rozległego łańcucha Karpat i są najwyższym masywem pomiędzy Alpami i Kaukazem, z charakterystycznym alpejskim krajobrazem i typowym układem stref klimatyczno-roślinnych. Są również obszarem o wyjątkowej różnorodności biologicznej, gdyż ze względu na swoje położenie stanowią najdalej na północ wysunięte centrum endemizmu w Europie oraz największy ośrodek flory i fauny wysokogórskiej w tej części kontynentu.

Tatry mają szczególne znaczenie dla zachowania siedlisk o charakterze górskim i wysokogórskim, z których najcenniejszymi są górskie bory świerkowe i limbowe, reliktowe laski sosnowe, zarośla kosodrzewiny, wysokogórskie murawy oraz wyleżyska śnieżne, ściany skalne i piargi, a także jaskinie.

Tym, co wyróżnia świat zwierzęcy Tatr, jest duża różnica wysokości na stosunkowo niewielkim obszarze, zmieniające się strefowo i lokalnie warunki klimatyczne, a także szata roślinna. Stwarza to specyficzne warunki do życia, do których tylko nieliczne gatunki zwierząt zdołały się przystosować. Dlatego wraz ze wzrostem wysokości spada ich liczba, przez co każdy gatunek ma wyjątkowe znaczenie dla ochrony różnorodności biologicznej tego obszaru, tym bardziej że większość z nich jest bezcenna w skali Europy. Łącznie na obszarze Tatr występuje około 65 gatunków ssaków, nieco ponad 100 gatunków ptaków lęgowych, 7 gatunków płazów i 4 gadów, 6 gatunków ryb (z czego tylko 4 są rodzime) oraz przynajmniej kilka tysięcy bezkręgowców.

Na obszarze Tatr Polskich zachowały się liczne ślady dawnej ingerencji człowieka w ich naturalny krajobraz. Do najstarszych należą relikty kultury pasterskiej, takie jak szałasy czy szlaki pasterskie. Spośród nich te pierwsze są najbardziej powszechnym elementem tatrzańskiego krajobrazu kulturowego i spotykane są niemal na całym obszarze tych gór.

Pieniny są niewielkim pod względem wysokości i powierzchni pasmem górskim o niepowtarzalnym krajobrazie oraz wyjątkowym bogactwie kulturowym i przyrodniczym. Krajobraz stanowi tu mozaikę przenikających się ekosystemów naturalnych i powstałych w wyniku działalności człowieka.

Leśne siedliska Pienin w różnym stopniu zostały przekształcone przez człowieka i zazwyczaj tworzą mozaikę z terenami otwartymi.

Dużą różnorodność przyrodniczą Pienin odzwierciedla fauna tego terenu z ponad 7000 gatunków.

Długa historia pienińskich miejscowości przyczyniła się do powstania wielu cennych zabytków kultury. Na szczególną uwagę zasługują zamki w Czorsztynie, Niedzicy oraz zamek pieniński na Górze Zamkowej, a także obiekty sakralne i uzdrowiskowa zabudowa Szczawnicy.

Pomiędzy Tatry na południu i BeskidyZachodnie na północy wcinają się: Rów Podtatrzański, Pogórze Spisko-Gubałowskie, Kotlina Orawsko-Nowotarska i Pieniny stanowiące razem Obniżenie Orawsko-Podhalańskie – rozległy makroregion Centralnych Karpat Zachodnich. Najniżej położona i wysunięta najbardziej na północ jest Kotlina Orawsko-Nowotarska, najwyższe są natomiast wzniesienia Pogórza Spisko-Gubałowskiego; regiony te sąsiadują ze sobą i łącznie zajmują w Polsce powierzchnię około 740 km kw.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL