OTOP
BirdLife
Strona głównaMapa serwisuKontakt
wersja polska wersja angielska

Ciekawe miejsca

W szacie roślinnej Beskidu Śląskiego i Małego dominują zbiorowiska leśne. Charakterystyczne dla tego obszaru są buczyny oraz lasy iglaste tworzone przez świerk z domieszką jodły. Z chronionych siedlisk leśnych najbardziej rozpowszechnione i często spotykane są: kwaśna buczyna górska i żyzna buczyna karpacka, a ze zbiorowisk borowych – górnoreglowa świerczyna karpacka i dolnoreglowy bór jodłowo-świerkowy.

Fauna Beskidu Śląskiego i Małego jest pod względem różnorodności gatunkowej typowa dla dawnej puszczy karpackiej, jednak liczebność wielu gatunków istotnie się zmniejszyła. Znajdziemy tu reprezentantów zarówno dużych, jak i mniejszych ssaków oraz bogaty świat ptaków. Swoją ostoję mają tu rzadkie gatunki gadów i płazów.

Wyjątkowość kulturowa Beskidu Śląskiego i Małego wynika ze spuścizny przejętej po pierwszych osadnikach, wędrownych pasterzach wołoskich. Stopniowe zanikanie pasterstwa wędrownego i zakładanie trwałych osad pastersko-rolniczych wytworzyło społeczność beskidzkich górali, wśród których wyodrębnia się górali śląskich zamieszkujących Beskid Śląski. Śladami ich dawnego stylu życia są zachowane resztki drewnianego budownictwa wiejskiego, np. nieliczne drewniane chałupy góralskie w Istebnej, a wśród nich udostępniona do zwiedzania Chata Kawuloka, znanego, nieżyjącego już artysty ludowego i gawędziarza.

Pogórze Zachodniobeskidzkie, w którego skład wchodzą pogórza: Śląskie, Wielickie i Wiśnickie – wyróżnia się bogactwem form przyrody, malowniczymi krajobrazami obejmującymi rozległe panoramy na okoliczne masywy górskie oraz zabytkami kultury. Wyraźny jest tu podział na część wschodnią, o większej wartości przyrodniczej, oraz zachodnią, bardziej interesującą kulturowo. Najcenniejsze siedliska przyrodnicze Pogórza – od leśnych przez kserotermiczne i torfowiskowe po nadrzeczne – są bardzo rozproszone i zajmują niewielkie powierzchnie. Zasiedlane są przez liczne gatunki rzadkich roślin, płazów i ptaków. Z ptaków szczególnie warte wspomnienia są dzięcioły, sowy czy ptaki środowisk nadrzecznych. Bardzo dobrze rozbudowana sieć szlaków i zaplecze turystyczno-kulturalne, a także bliskość dużych miast regionu sprawiają, że Pogórze Zachodniobeskidzkie jest częstym celem krótkich wypraw turystycznych.

Spośród siedlisk wymienianych w dyrektywie siedliskowej na Pogórzu Zachodniobeskidzkim występują (w nawiasach wymieniono lokalizacje najlepiej zachowanych stanowisk):

Świat zwierzęcy Pogórza Zachodniobeskidzkiego ustępuje bogactwu gatunkowemu sąsiadujących z nim Beskidów, głównie poprzez znacznie mniejszy udział gatunków rzadkich w skali kraju. Natomiast ciekawym jego aspektem jest przenikanie się fauny górskiej i nizinnej na tym terenie.

Do najstarszych zabytków na Pogórzu Zachodniobeskidzkim należą grodziska znalezione głównie na strategicznych wzgórzach, np. w Woli Radziszowskiej k. Skawiny, Biskupicach k. Wieliczki, Chełmie i Łapczycy k. Bochni, Tarnawie i Sobolowie k. Łapanowa, Pogwizdowa k. Bochni, a także kurhany, np. w Jawczycach na Pogórzu Wielickim i w Paśmie Glichowca na Pogórzu Wiśnickim. Historia niektórych z tych miejsc sięga paleolitu i mezolitu.

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL