OTOP
BirdLife
Strona głównaMapa serwisuKontakt
wersja polska wersja angielska

Beskid Żywiecki i Kotlina Żywiecka

Beskid Żywiecki należy do najcenniejszych przyrodniczo i najpiękniejszych krajobrazowo obszarów w polskich Karpatach. Kopulaste grzbiety górskie, których wysokości przewyższają 1300 m n.p.m., poprzecinane są gęstą siecią głębokich dolin potoków. U podnóża Beskidu Żywieckiego rozpościera się Kotlina Żywiecka, znacznie zaludniona, z licznymi miejscowościami i mozaiką terenów rolniczych.

Do najcenniejszych siedlisk w Beskidzie Żywieckim i Kotlinie Żywieckiej należą górskie bory świerkowe. Można je spotkać w najwyższych, położonych zwykle powyżej 1100 m n.p.m., partiach całego pasma. Ich cechą jest niepodzielnie panujący w drzewostanie świerk, któremu rzadko towarzyszy jarzębina. W runie tych zwykle chłodnych i dość wilgotnych lasów spotykamy głównie krzewinki borówki brusznicy oraz paprocie, z których charakterystyczna dla tego siedliska jest wietlica alpejska.

Beskid Żywiecki jest miejscem występowania trzech dużych drapieżników – niedźwiedzia, wilka i rysia. Wśród ssaków na szczególną uwagę zasługuje ponadto darniówka tatrzańska (patrz ramka) – mały gryzoń z rodziny nornikowatych, będący jednym z nielicznych endemitów w krajowej faunie kręgowców.

W miejscowościach położonych na terenie Beskidu Żywieckiego i Kotliny Żywieckiej zachowały się liczne zabytki kultury materialnej. Najwięcej z nich mieści się w Żywcu, którego układ urbanistyczny pochodzi z XV–XIX w. Na Górze Grojec znajdują się pozostałości ruin zamku zbójnickiego. Natomiast w samym mieście istnieje stary zamek, którego historia sięga XIV w., oraz znacznie młodszy zespół pałacowy z XIX w. wraz z parkiem pochodzącym z początku XVIII w. W Żywcu zachowało się kilka kościołów, z których najstarsze są: kościół pw. Świętego Krzyża (XIV w.) oraz kościół parafialny pw. Narodzenia NMP (XV w.).