OTOP
BirdLife
Strona głównaMapa serwisuKontakt
wersja polska wersja angielska

Beskid Żywiecki i Kotlina Żywiecka

Beskid Żywiecki i Kotlina Żywiecka - siedliska przyrodnicze

19.11.2013
Piargi i gołoborza krzemianowe w masywie Babiej Góry Piargi i gołoborza krzemianowe w masywie Babiej Góry Tomasz Wilk

Do najcenniejszych siedlisk w Beskidzie Żywieckim i Kotlinie Żywieckiej należą górskie bory świerkowe. Można je spotkać w najwyższych, położonych zwykle powyżej 1100 m n.p.m., partiach całego pasma. Ich cechą jest niepodzielnie panujący w drzewostanie świerk, któremu rzadko towarzyszy jarzębina. W runie tych zwykle chłodnych i dość wilgotnych lasów spotykamy głównie krzewinki borówki brusznicy oraz paprocie, z których charakterystyczna dla tego siedliska jest wietlica alpejska.

Wart odnotowania jest fakt, że górnoreglowe bory świerkowe porastające najwyższe partie Beskidu Żywieckiego są jednymi z nielicznych tego rodzaju drzewostanów w Polsce. Najlepiej zachowane ich fragmenty można spotkać w Babiogórskim Parku Narodowym oraz w rezerwatach.

W niższych położeniach górskich, w reglu dolnym, znaczny udział mają żyzne i kwaśne buczyny, którym towarzyszą niewielkie płaty górskich jaworzyn ziołoroślowych. Lasy regla dolnego uległy jednak na przestrzeni lat silnym przekształceniom. W pierwotnych miejscach występowania buków i jodeł wprowadzono sztuczne monokultury świerka. Najlepiej zachowane fragmenty lasów dolnoreglowych można spotkać w rezerwatach: Śrubita, Oszast oraz Pod Rysianką, gdzie pierwszą zauważalną cechą lasu jest obecność znacznych ilości martwego drewna. W miejscach wilgotnych, gdzie nad nieprzepuszczalnym gruntem zbiera się woda, powstają niewielkie torfowiska wysokie z roślinnością torfotwórczą oraz torfowiska przejściowe i trzęsawiska. Natomiast w miejscach wysięków wodnych spotykamy torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk.

Rozwinięta sieć rzeczna sprzyja występowaniu siedlisk związanych z wodami płynącymi. W korytach górskich potoków, w miejscach nagromadzenia materiału skalnego występuje specyficzne i dość rzadkie siedlisko – pionierska roślinność porastająca kamieńce. Z kolei nad brzegami rozwijają się ziołorośla nadrzeczne, którym towarzyszą łęgi, głównie jesionowe, oraz olszyna górska. Jednak zbiorowiska towarzyszące rzekom w wielu miejscach uległy degradacji i zachowały się jedynie w niewielkim zakresie.

Ze względu na obecność górnej granicy lasu na Babiej Górze i Pilsku spotkać można wyjątkowe w skali kraju siedliska o charakterze alpejskim. Samą strefę przejściową powyżej lasu pokrywają zarośla kosodrzewiny, którym towarzyszą subalpejskie zarośla wierzbowe. Ponad nimi występują łąki alpejskie, na których spotkać można wysokogórskie borówczyska bażynowe i murawy bliźniczkowe. Ponadto, w szczytowej części masywu Babiej Góry występują trzy unikatowe dla całego Beskidu Żywieckiego typy siedlisk przyrodniczych związane z wysokimi górami. Są to: wysokogórskie murawy acidofilne i bezwapienne wyleżyska śnieżne, nawapienne murawy wysokogórskie oraz piargi i gołoborza krzemianowe.

 

Tekst jest fragmentem rozdziału „Beskid Żywiecki i Kotlina Żywiecka”
z książki „Przyroda polskich Karpat. Przewodnik krajoznawczy”.
Autor: Michał Ciach

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy Odśwież