OTOP
BirdLife
Strona głównaMapa serwisuKontakt
wersja polska wersja angielska

Pogórze Przemyskie i Dynowskie

Pogórze Przemyskie i Dynowskie - siedliska przyrodnicze

13.12.2013
Grąd Grąd Joanna Perzanowska

Krajobraz Pogórza Przemyskiego zdominowany jest przez lasy, które zajmują ponad 60 proc. powierzchni regionu. Na Pogórzu Dynowskim lasy stanowią tylko 30 proc. powierzchni, a w krajobrazie wyróżniają się przede wszystkim siedliska terenów otwartych związane z dobrze rozwiniętym rolnictwem.


Dominującym typem siedliska leśnego pogórzy są buczyny (żyzne i kwaśne) – występujące tutaj w formie lasów bukowo-jodłowych, związanych z wyższymi partiami wzniesień. Porastają one m.in. pasmo Turnicy (a ich najcenniejsze fragmenty objęte są ochroną w rezerwacie o tożsamej nazwie). Kolejnym siedliskiem leśnym występującym na terenie pogórzy jest grąd subkontynentalny. Na terenie Karpat jest to siedlisko o znacznie mniejszym zasięgu niż buczyny, dlatego warto zwrócić uwagę na te piękne lasy np. w obszarze Natura 2000 Nad Husowem. W Ostoi Czarnorzeckiej odnajdziemy natomiast płaty dobrze zachowanych jaworzyn, a w dolinie Wisłoka – łęgów.

Wśród siedlisk terenów otwartych dominują półnaturalne łąki, które do zachowania swoich walorów wymagają ekstensywnego użytkowania (koszenia ze zbieraniem pokosu). W dolinie rzeki Wiar (np. okolice Rybotycz i Makowej) zachowały się płaty roślinności kserotermicznej, które szczególnie pięknie prezentują się wiosną, kiedy przypominają wyglądem stepy łąkowe. We wsi Bachórzec utworzony został rezerwat torfowiskowy Broduszurki, chroniący jedyny w regionie obszar występowania torfowiska wysokiego. Obszar pogórzy to również tereny torfowisk górskich o charakterze młak i źródlisk wapiennych, szczególnie cenne ich fragmenty odnajdziemy w dolinie rzeki Wiar.

 

Tekst jest fragmentem rozdziału „Pogórze Przemyskie i Dynowskie”
z książki „Przyroda polskich Karpat. Przewodnik krajoznawczy”.
Autor: Przemysław Kunysz

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy Odśwież